środa, 31 października 2012

96. Izrael i Autonomia Palestyńska: Góra Oliwna



Har ha-Zeitim (Góra Oliwna) zamyka od wschodu teren Starego Miasta w Jerozolimie. Jej długi grzbiet rozciąga się na wysokości 812 m n.p.m. Na jej stokach znajdują się liczne sanktuaria związane z wydarzeniami opisanymi w Biblii.
Na zachodnim zboczu góry, za murem Autonomii Palestyńskiej, leży miejscowość El Eizariyeh. W Nowym Testamencie znana jest jako Betania, w której mieszkali wskrzeszony przez Jezusa Łazarz i jego dwie siostry, Marta i Maria.



Z Góry Oliwnej rozpościera się piękna panorama Jerozolimy. U jej stóp ciągnie się dolina Cedronu (Nahal Kidron), którą powinien płynąć rozsławiony przez Biblię potok, jednak przez większą część roku jest on wyschnięty, a napełnia się wodą dopiero w czasie zimowych opadów.


Północna część doliny nazywa się Doliną Jozafata (Emek Jehoszafat), w której – według Starego Testamentu – ma odbyć się Sąd Ostateczny. Dlatego znajduje się tam ogromny cmentarz, gdyż Żydzi chcą przy końcu świata jak najszybciej znaleźć się blisko Boga JHWH. Miejsca na cmentarzu osiągają zawrotne ceny i należą do najdroższych w świecie.





W dolinie zlokalizowany jest również cmentarz muzułmański Jusefija.
Na Górze Oliwnej stoi niezwykły kościół o nazwie Pater Noster (kościół Ojcze Nasz).


O jego oryginalności świadczy blisko 150 mozaikowych tablic, na których znajduje się tekst Modlitwy Pańskiej – każdy w innym języku świata, również wypisane alfabetem Braille’a.







Jedną z najmłodszych jest dodana w latach 90-tych XX wieku tablica w języku kaszubskim. Według tradycji, w grocie znajdującej się w tylnej części świątyni nauczał Jezus i tam też przekazał uczniom tekst modlitwy.


Wyjątkową świątynią, czy może raczej świątyńką, jest usytuowany na zboczu góry maleńki kościółek o architekturze nawiązującej do kształtu łzy i o ujmującej nazwie Dominus Flevit (Pan Zapłakał), związanej ze słowami z Ewangelii św. Łukasza. Według nich, w dniu swojego triumfalnego wjazdu do Jerozolimy w Niedzielę Palmową, Jezus zapłakał nad miastem, przepowiadając jego upadek.


Z tego miejsca widoczny jest także rosyjski monaster św. Marii Magdaleny, ufundowany przez cara Aleksandra III dla podkreślenia znaczenia Rosji w świecie chrześcijańskim.


Na Górze Oliwnej znajduje się także ogród Gethsemane (hebr. Get Szemanim) – gaj oliwny opisany w Nowym Testamencie, miejsce modlitwy Jezusa Chrystusa przed męką krzyżową. Drzewa oliwne rosnące w Gethsemane są najstarsze na świecie – osiągają wiek ponad dwóch tysięcy lat.




W bezpośrednim sąsiedztwie ogrodu Gethsemane znajduje się kościół Wszystkich Narodów (znany też jako kościół Konania). Nazwa kościoła wiąże się z faktem, że na jego fundację złożyło się wiele krajów świata. Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych budowli na Górze Oliwnej, osadzoną na skale, przy której – według Ewangelii – modlił się Chrystus przed męką krzyżową.



Na wschodnim stoku Góry Oliwnej znajduje się miejsce, którego nazwa pojawia się w Nowym Testamencie w kontekście Niedzieli Palmowej: Betfage. To tutaj Jezus wsiadł na osiołka, aby rozpocząć swoją ostatnią drogę przed ukrzyżowaniem.



Starym zabytkiem z czasów bizantyjskich jest Grób Najświętszej Maryi Panny należący do kościoła wschodniego (kościół rzymskokatolicki uznaje bowiem za dogmat Wniebowzięcie NMP z duszą i ciałem). Według tradycji wschodniej, Maria została wzięta do nieba dopiero po śmierci, przez którą przeszła jak każdy inny człowiek. Wcześniej pochowana została na terenie ogrodu Gethsemane. Do Grobu schodzi się po 47 stopniach, kilka metrów poniżej poziomu ulicy. Mroczne, bizantyjskie wnętrze poczerniałe od dymu świec i lamp oliwnych, kompletnie mnie nie zachwyciło.


2 komentarze:

  1. Na temat zabudowań i pamiątek wypowiadać się nie będę.
    Oliwki, jako jedyni prawdziwi świadkowie tamtych zdarzeń, przemawiają do mnie najbardziej. Im wierzę.
    Pa:)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Owszem, to prawda. Budowle to też historia, tylko znacznie późniejsza.

      Usuń